|
|
|
|
|
 Καλώς ήλθατε στο website της Έρης Μαυράκη |
|
Μέσα από την “Τελευταία Δροσοσταλιδα” θα γνωρίσουμε την Ιένα, τη Γωργώ και την Ινώ, που θα μας μάθουν πολλά για τον κόσμο τους και και θα μας περάσουν όμορφα μηνύματα με το δικό τους μαγικό τρόπο.
|
|
|
|
|
|
|
|
 Τα 7 τελευταία νέα |
|
 ΤΕΧΝΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
- από Eri Mavraki
22/10/2011 @ 21:42
"Ο πρίγκιπας Αψού" - Έρη Μαυράκη
- από Eri Mavraki
29/06/2011 @ 21:25
Μια φορά κι έναν καιρό, στην καρδιά της ερήμου, δίπλα σε μια μαγευτική όαση, ζούσε ένα πολύ αγαπημένο βασιλικό ζευγάρι με τα δύο τους παιδιά. Στο παλάτι αυτό όμως κατοικούσε και η αδελφή του Βασιλιά με τον άντρα της που ζήλευε τρομερά τη Βασίλισσα.
Σημείωμα (του Νέστορα Πουλάκου)
Για περισσότερα διάβασε εδώ και εδώ.
Μια και συντελεστής της έκδοσης είμαι, και έχω βοηθήσει να βγει αυτό το πρώτο παραμύθι με αγάπη και φροντίδα, να σου πω μόνο ότι αυτόν το δυναμισμό και τη γλυκύτητα συνάμα σε παιδικό παραμύθι σπάνια θα τη συναντήσεις. Μια και η Μαυράκη χωρίς να είναι (ούτε και διεκδικεί να γίνει) επαγγελματίας συγγραφέας για παιδιά, διαθέτει την απαράμιλλη γοητεία του αυθόρμητου, της σπιρτάδας και της μαγκιάς στο να διηγηθείς μια μαγική ιστορία για παιδιά, με τρόπο ατόφια αισθαντικό.
Κατά τα άλλα, έτσι και είσαι λάτρης του παιδικού παραμυθιού, θα σου αρέσει στα σίγουρα αυτή η ιστορία του ωραίου πρίγκιπα που χάνει τη μιλιά του ύστερα από κατάρα της θείας του, και την ξαναβρίσκει όταν συναντήσει την όμορφη της ερήμου. Για παιδιά και μόνο, και ένα μπράβο στην Έρη γι' αυτή την πρώτη προσπάθεια.
... / ... 
Μια φορά κι έναν καιρό, στην καρδιά της ερήμου, δίπλα σε μια μαγευτική όαση, ζούσε ένα πολύ αγαπημένο βασιλικό ζευγάρι με τα δύο τους παιδιά. Στο παλάτι αυτό όμως κατοικούσε και η αδελφή του Βασιλιά με τον άντρα της που ζήλευε τρομερά τη Βασίλισσα.
Σημείωμα (του Νέστορα Πουλάκου)
Για περισσότερα διάβασε εδώ και εδώ.
Μια και συντελεστής της έκδοσης είμαι, και έχω βοηθήσει να βγει αυτό το πρώτο παραμύθι με αγάπη και φροντίδα, να σου πω μόνο ότι αυτόν το δυναμισμό και τη γλυκύτητα συνάμα σε παιδικό παραμύθι σπάνια θα τη συναντήσεις. Μια και η Μαυράκη χωρίς να είναι (ούτε και διεκδικεί να γίνει) επαγγελματίας συγγραφέας για παιδιά, διαθέτει την απαράμιλλη γοητεία του αυθόρμητου, της σπιρτάδας και της μαγκιάς στο να διηγηθείς μια μαγική ιστορία για παιδιά, με τρόπο ατόφια αισθαντικό.
Κατά τα άλλα, έτσι και είσαι λάτρης του παιδικού παραμυθιού, θα σου αρέσει στα σίγουρα αυτή η ιστορία του ωραίου πρίγκιπα που χάνει τη μιλιά του ύστερα από κατάρα της θείας του, και την ξαναβρίσκει όταν συναντήσει την όμορφη της ερήμου. Για παιδιά και μόνο, και ένα μπράβο στην Έρη γι' αυτή την πρώτη προσπάθεια.
Εκδόσεις του Περιοδικού Βακχικόν : H τελευταία δροσοσταλίδα, της Έρης Μαυράκη
- από Eri Mavraki
29/06/2011 @ 19:20
Σημείωμα της συγγραφέως
Όμορφα και συναρπαστικά είναι τα παραμύθια που μιλούν για τις νεραϊδες, αν και εξιστορούνται συνήθως σαν θρύλοι κι οχι σαν παραμύθια. Μάλλον έτσι θέλουμε να τα νιώθουμε, πιο αληθινά. Όταν ακούμε τέτοιες ιστορίες οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε πως παίρνουμε λίγη από τη λαμπερή αχλύ τους, που δημιουργούν με τις μαγικές τους δυνάμεις.
Έτσι άκουσα κι εγώ κάποτε για κάποια καλόβουλα πανέμορφα πλάσματα και θέλησα να γράψω το δικό μου νεραϊδοπαραμύθι. Μ’ άρεσει να κρατάω τα στοιχεία της παράδοσης που μας μιλούν για τον τρόπο και τις συνήθειες των νεραϊδών και πάνω σ'αυτά να να φτιάχνω τους δικούς μου ήρωες.
Στη χώρα μας οι νεράϊδες ήταν πανέμορφες νύμφες της νεοελληνικής μυθολογίας. Λέγεται ότι το όνομά τους το πήραν από τις Νηρηίδες, Νύμφες των πηγών. Οι λαϊκές παραδόσεις πολλών λαών συγκλίνουν στο ότι κάποτε οι άνθρωποι ζούσαν κοντά τους και απλά τώρα έχουν ξεχάσει πώς να τις βλέπουν.
Όπως και να'χει είναι όμορφος αυτός ο κόσμος. Όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε αισθανθεί την ανάγκη να δραπετεύσουμε από την πραγματικότητα σε μια άλλη διάσταση και έχουμε ταξιδέψει σ' αυτήν.
Μέσα από την “Τελευταία Δροσοσταλιδα” θα γνωρίσουμε την Ιένα, τη Γωργώ και την Ινώ, που θα μας μάθουν πολλά για τον κόσμο τους και και θα μας περάσουν όμορφα μηνύματα με το δικό τους μαγικό τρόπο.
Χαίρομαι πολύ που το συγκεκριμένο παραμύθι δεν είναι ένα παραδοσιακό βιβλίο αλλά ένα ψηφιοποιημένο βιβλίο. Δεν θα ήθελα να αναφερθώ στους εκδοτικούς οίκους και στο τι στοιχίζει τελικά σε έναν συγγραφέα να εκδόσει το βιβλίο του σε έντυπη μορφή. Το βλέπω το θέμα του ψηφιακού βιβλίου καθάρα σαν “πράσινη λύση”.
Πολλά είναι τα ερωτήματα που γεννώνται σε αυτή τη μεταβατική περίοδο σύγκρισης των δυο, αλλά αυτό που προέχει είναι το περιβαλλόν. Το παραμύθι αυτό μας δίνει τόσο όμορφες εικόνες για τη φύση, μας κάνει να την αγαπήσουμε, γι’ αυτό και θεωρώ πως στο βιβλίο αυτό αρμόζει ο συγκεκριμένος τρόπος έκδοσης. Είναι η δική μου“πράσινη” κίνηση ως συνέχεια ενός από τα βασικά μηνύματα που θέλω να περνάω μέσα από τα παραμύθια μου, να αγαπάμε τη φύση.
Φυσικά θα ήταν ακόμα καλύτερο να διαβάζουμε τα βιβλία αυτά μέσω μιας ψηφιακής συσκευής ανάγνωσης κι όχι μέσα από τον υπολογιστή, λόγω του ότι στο σύνολο είναι μια πιο ολοκληρωμένη κίνηση, γλιτώνοντας πέρα από τα δάση, και ενέργεια. Πολύ όμορφη αυτή η δυνατότητα που μας προσφέρει το περιοδικό γραμμάτων και τεχνών Vakxikon.gr. Μόνο θετικά μπορούμε να δουμε αυτή την κίνηση .
Έρη Μαυράκη
|
... / ...
Σημείωμα της συγγραφέως
Όμορφα και συναρπαστικά είναι τα παραμύθια που μιλούν για τις νεραϊδες, αν και εξιστορούνται συνήθως σαν θρύλοι κι οχι σαν παραμύθια. Μάλλον έτσι θέλουμε να τα νιώθουμε, πιο αληθινά. Όταν ακούμε τέτοιες ιστορίες οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε πως παίρνουμε λίγη από τη λαμπερή αχλύ τους, που δημιουργούν με τις μαγικές τους δυνάμεις.
Έτσι άκουσα κι εγώ κάποτε για κάποια καλόβουλα πανέμορφα πλάσματα και θέλησα να γράψω το δικό μου νεραϊδοπαραμύθι. Μ’ άρεσει να κρατάω τα στοιχεία της παράδοσης που μας μιλούν για τον τρόπο και τις συνήθειες των νεραϊδών και πάνω σ'αυτά να να φτιάχνω τους δικούς μου ήρωες.
Στη χώρα μας οι νεράϊδες ήταν πανέμορφες νύμφες της νεοελληνικής μυθολογίας. Λέγεται ότι το όνομά τους το πήραν από τις Νηρηίδες, Νύμφες των πηγών. Οι λαϊκές παραδόσεις πολλών λαών συγκλίνουν στο ότι κάποτε οι άνθρωποι ζούσαν κοντά τους και απλά τώρα έχουν ξεχάσει πώς να τις βλέπουν.
Όπως και να'χει είναι όμορφος αυτός ο κόσμος. Όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε αισθανθεί την ανάγκη να δραπετεύσουμε από την πραγματικότητα σε μια άλλη διάσταση και έχουμε ταξιδέψει σ' αυτήν.
Μέσα από την “Τελευταία Δροσοσταλιδα” θα γνωρίσουμε την Ιένα, τη Γωργώ και την Ινώ, που θα μας μάθουν πολλά για τον κόσμο τους και και θα μας περάσουν όμορφα μηνύματα με το δικό τους μαγικό τρόπο.
Χαίρομαι πολύ που το συγκεκριμένο παραμύθι δεν είναι ένα παραδοσιακό βιβλίο αλλά ένα ψηφιοποιημένο βιβλίο. Δεν θα ήθελα να αναφερθώ στους εκδοτικούς οίκους και στο τι στοιχίζει τελικά σε έναν συγγραφέα να εκδόσει το βιβλίο του σε έντυπη μορφή. Το βλέπω το θέμα του ψηφιακού βιβλίου καθάρα σαν “πράσινη λύση”.
Πολλά είναι τα ερωτήματα που γεννώνται σε αυτή τη μεταβατική περίοδο σύγκρισης των δυο, αλλά αυτό που προέχει είναι το περιβαλλόν. Το παραμύθι αυτό μας δίνει τόσο όμορφες εικόνες για τη φύση, μας κάνει να την αγαπήσουμε, γι’ αυτό και θεωρώ πως στο βιβλίο αυτό αρμόζει ο συγκεκριμένος τρόπος έκδοσης. Είναι η δική μου“πράσινη” κίνηση ως συνέχεια ενός από τα βασικά μηνύματα που θέλω να περνάω μέσα από τα παραμύθια μου, να αγαπάμε τη φύση.
Φυσικά θα ήταν ακόμα καλύτερο να διαβάζουμε τα βιβλία αυτά μέσω μιας ψηφιακής συσκευής ανάγνωσης κι όχι μέσα από τον υπολογιστή, λόγω του ότι στο σύνολο είναι μια πιο ολοκληρωμένη κίνηση, γλιτώνοντας πέρα από τα δάση, και ενέργεια. Πολύ όμορφη αυτή η δυνατότητα που μας προσφέρει το περιοδικό γραμμάτων και τεχνών Vakxikon.gr. Μόνο θετικά μπορούμε να δουμε αυτή την κίνηση .
Έρη Μαυράκη
|
Παράξενο φως, του Pascal Milio
- από Eri Mavraki
29/06/2011 @ 18:48
 |
“Πίσω από το φως δεν είναι το σκοτάδι”, όπως έχει γράψει και ο ποιητής Βαγγέλης Κάσσος μέσα από το “Αδιαπέραστο Φως”. Σε κάθε κλίμακα του, είτε δυνατή είτε αμυδρή, είτε τεχνητό είτε φυσικό, η συμπεριφορά του φωτός προσφέρει μοναδικές εικόνες και αίσθηση. Άλλoτε ως πρωταγωνιστής κι άλλοτε ως κομπάρσος, πάντα όμως κλέβει την παράσταση. Η αλήθεια είναι ότι η κλασική οπτική πολλές φορές δεν μας επιτρέπει να παρατηρήσουμε και να θαυμάσουμε τα μοναδικά κάθε φορά αποτελέσματα από την πρόσoψη αυτή του φωτός πάνω στο κάθε τι ή και μέσα από την ανάδυση του. Όταν πάλι, καταφέρουμε να τα δούμε ή ακόμα περισσότερο να τα παρατηρήσουμε, τα μάτια μας καταγράφουν μοναδικές στιγμές. Ας απολαύσουμε, και γιατί όχι, να ταξιδέψουμε με στιγμιότυπα, από το “Παράξενο Φως”, όπως τα έχει καταγράψει ο φωτογραφικός φακός...
Έρη Μαυράκη
Ο Pascal Milio (γεν.1981), ελληνογερμανικής καταγωγής, γεννημένος στο Ανόβερο, ζει στη Σαλαμίνα. Είναι πτυχιούχος κλασσικής κιθάρας και ωδικής-ενοργάνωσης πνευστών οργάνων. Εκτός από τη μουσική έχει σπουδάσει υποκριτική στο Θέατρο Αλλαγών και τα τελευταία χρόνια είναι μέλος θεατρικής ομάδας. Παράλληλα με το θέατρο έχει παρακολουθήσει και μαθήματα φωτογραφίας. Μέσα απ' το περιοδικό Vakxikon.gr, παρουσιάζει την πρώτη του φωτογραφική συλλογή, με θέμα, "Παράξενο Φως".
|
.jpg "pascal14-(1).jpg") |
|
.jpg "pascal14-(2).jpg") |
|
.jpg "pascal14-(3).jpg") |
|
.jpg "pascal14-(4).jpg") |
|
.jpg "pascal14-(5).jpg") |
|
.jpg "pascal14-(6).jpg") |
|
.jpg "pascal14-(7).jpg") |
|
... / ...
|
“Πίσω από το φως δεν είναι το σκοτάδι”, όπως έχει γράψει και ο ποιητής Βαγγέλης Κάσσος μέσα από το “Αδιαπέραστο Φως”. Σε κάθε κλίμακα του, είτε δυνατή είτε αμυδρή, είτε τεχνητό είτε φυσικό, η συμπεριφορά του φωτός προσφέρει μοναδικές εικόνες και αίσθηση. Άλλoτε ως πρωταγωνιστής κι άλλοτε ως κομπάρσος, πάντα όμως κλέβει την παράσταση. Η αλήθεια είναι ότι η κλασική οπτική πολλές φορές δεν μας επιτρέπει να παρατηρήσουμε και να θαυμάσουμε τα μοναδικά κάθε φορά αποτελέσματα από την πρόσoψη αυτή του φωτός πάνω στο κάθε τι ή και μέσα από την ανάδυση του. Όταν πάλι, καταφέρουμε να τα δούμε ή ακόμα περισσότερο να τα παρατηρήσουμε, τα μάτια μας καταγράφουν μοναδικές στιγμές. Ας απολαύσουμε, και γιατί όχι, να ταξιδέψουμε με στιγμιότυπα, από το “Παράξενο Φως”, όπως τα έχει καταγράψει ο φωτογραφικός φακός...
Έρη Μαυράκη
Ο Pascal Milio (γεν.1981), ελληνογερμανικής καταγωγής, γεννημένος στο Ανόβερο, ζει στη Σαλαμίνα. Είναι πτυχιούχος κλασσικής κιθάρας και ωδικής-ενοργάνωσης πνευστών οργάνων. Εκτός από τη μουσική έχει σπουδάσει υποκριτική στο Θέατρο Αλλαγών και τα τελευταία χρόνια είναι μέλος θεατρικής ομάδας. Παράλληλα με το θέατρο έχει παρακολουθήσει και μαθήματα φωτογραφίας. Μέσα απ' το περιοδικό Vakxikon.gr, παρουσιάζει την πρώτη του φωτογραφική συλλογή, με θέμα, "Παράξενο Φως".
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Νεανική εικονοποίηση : Το Σάλπισμα του Ωκεανού [Pascal Milio - Έρη Μαυράκη]
- από Eri Mavraki
29/06/2011 @ 18:32
Η Συνέντευξη της Έρης Μαυράκη στο περιοδικό γραμμάτων και τεχνών-VAKXIKON
- από Eri Mavraki
13/06/2011 @ 09:54
Του Νέστορα Πουλάκου
Σαν χθες θυμάμαι τον καφέ που ήπιαμε με την Έρη Μαυράκη τον περυσινό Οκτώβριο, όταν και μου έδειξε για πρώτη φορά τον Πρίγκιπα Αψού ακόμη σε χειρόγραφη μορφή. Εντέλει, η Έρη θα πρέπει να αισθάνεται δικαιωμένη από το αποτέλεσμα, μια και μετά από συναντήσεις και συναντήσεις με εκδοτικούς οίκους, συγγραφείς, σκιτσογράφους και επαγγελματίες του χώρου, Ο Πρίγκιπας Αψού κυκλοφορεί εδώ και ένα μήνα στα βιβλιοπωλεία της χώρας από τις Εκδόσεις Πολιτισμός. Αυτό το παραμύθι για παιδιά 3 έως 7 ετών είναι διαθέσιμο και σε όλες τις εκθέσεις βιβλίου που έχουν γίνει και θα πραγματοποιηθούν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της Ελλάδας μες στο καλοκαίρι. Άλλωστε, η "πρεμιέρα" που έκανε στην έκθεση της Πλατείας Κλαυθμώνος (από όπου και οι φωτογραφίες) έδειξε και το ενδιαφέρον του κόσμου για το πρώτο παιδικό βιβλίο της νεαρής αυτής συγγραφέως. Για περισσότερα όμως ν' αναμένεις : την παρουσίαση του βιβλίου που θα γίνει στον Ιανό οσονούπω / το καινούριο παραμύθι της Έρης Μαυράκη, Η Τελευταία Δροσοσταλίδα, που θα κυκλοφορήσει σε e-book από τις Εκδόσεις Βακχικόν στις 15 Ιουνίου (μαζί με το τεύχος 14 του περιοδικού). Προς το παρόν, όμως, μάθε μερικά πράγματα για την Έρη, τις σκέψεις και τις απόψεις της, το βιβλίο αυτό και το καινούριο φυσικά, όπως και τα σχέδια της, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Περιοδικό Γραμμάτων & Τεχνών Βακχικόν, που τόσο τη στήριξε σε όλο το διάστημα της έκδοσης άλλωστε.
Ο "Πρίγκιπας Αψού" έχει κάτι από τη δική σου παιδική ηλικία;
Η αλήθεια είναι πως ο "Πρίγκιπας Αψού" είναι το μόνο από τα παραμύθια που έχω γράψει, το οποίο δεν έχει τίποτα από την παιδική μου ηλικία. Το έγραψα επιστρέφοντας από ενα ταξίδι μου στην Τυνησία. Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη, είχα στο μυαλό μου τόσες εικόνες από τοπία που έμοιαζαν βγαλμένα από παραμύθια και θρύλους. Είχα, όμως, καταγράψει και αυτό το βλέμμα, το φοβισμένο-κουρασμένο, ενός λαού που δεν άντεχε άλλο υπό αυτές τις συνθήκες εξουσίας και διαβίωσης. Μόνο παραμύθι δε φάνταζε η ζωή αυτών των ανθρώπων. Έτσι λοιπόν θέλησα να βάλω την πινελιά μου στον "κόσμο" αυτό και να υπάρχει ανάμεσα σ'αυτή τη μαγεία του τοπίου το σημαντικότερο : χαμόγελα στα πρόσωπα των ανθρώπων.
Το ειδύλλιο του πρίγκιπα και του κοριτσιού της ερήμου, είναι κι αυτό που εσύ φαντάζεσαι γύρω από τον έρωτα και την αγάπη, που θέλεις να υπάρχει στη ζωή σου, στους ανθρώπους γύρω σου;
Η αγάπη είναι η βάση πάνω στην οποία μπορούμε να δουλέψουμε και να εξελίξουμε θετικά την εσωτερική μας οντότητα. Μπορεί να ξεκινάει από επιθυμία-έρωτα, αλλά να φτάσει στην ανιδιοτελή αγάπη. Όπως και να έχει, είναι πολύ σπουδαία. Όλοι μας έχουμε την ανάγκη να μας αγαπούν και να νιώθουμε αποδεκτοί και μάλιστα χωρίς όρους. Εξίσου έχουμε και την ανάγκη να νιώσουμε αγάπη για άλλους ανθρώπους, ώστε τελικά να υπάρχει κάποια σύνδεση. Θεωρώ πώς η αγάπη μας απελευθερώνει και αναδεικνύει τις σπουδαιότερες πλευρές της ύπαρξής μας. Με θλίβει που στη σημερινή εποχή επικρατεί υποδούλωση στο φόβο της έκφρασης αυτού του συναισθήματος.
 Γιατί τα παραμύθια πρέπει να έχουν χαρούμενο τέλος, κατά τη γνώμη σου;
Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πλέον πως τα παραμύθια πρέπει να σταματήσουν να έχουν αίσιο τέλος. Εγώ θα συμφωνήσω με το μεγάλο Ρώσο επιστήμονα Βλαντίμιρ Γιακόβλεβιτς Προπ, που σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης του καταλήγει στο ό,τι υπάρχει μια σταθερή μορφολογική δομή και συγκεκριμένες λειτουργείες. Ένα παραμύθι δεν μπορεί να έχει παρά μόνο θριαμβευτικό τέλος. Είναι ο τρόπος μέσα από τον οποίο έρχεται η δικαίωση του καλού έπειτα από μια περιπέτεια συνάντησης και σύγκρουσης με το κακό. Θα ήθελα να προσθέσω όμως πως αν τα παραμύθια πάψουν να έχουν αίσιο τέλος, οι αντοχές μας και τα θέλω μας θα εξασθενήσουν μπροστά στην καθημερινή μας προσπάθεια για το καλύτερο και, γιατί όχι, το ονειρικό.
Θα μπορούσε ο Πρίγκιπας Αψού να μην τελειώνει χαρούμενα κι ευτυχισμένα, όπως συμβαίνει εντέλει; Δώσε μου μια διαφορετική, πιο σκοτεινή εκδοχή του.
Δεν είναι δύσκολο να σκεφτώ τη σκοτεινή εκδοχή της κατάληξης του "Πρίγκιπα Αψού", γιατί πολύ απλά η σκοτεινή εκδοχή θα ήταν και η πραγματική σε μια ανάλογη περίπτωση. Ας ξεκινήσω από το σημείο που έχει σταθεί τυχερός στη μέση της ερήμου και βρίσκει το σπίτι κάποιου τρωγλοδύτη. Πολύ απλά δεν θα του άνοιγε κανείς. Ειδικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, που υποτίθεται ότι μια γυναίκα είναι μόνη της, είναι απαγορευτικό υπό πραγατικές συνθήκες. Στις πόρτες υπάρχουν σιδερένιοι κύκλοι, που το χτύπημα του καθενός αναλογεί σε κάθε μέλος του σπιτιού προειδοποιητικά. Θα έμενε αβοήθητος στη μέση της ερήμου μέχρι να τον εγκαταλείψουν οι δυνάμεις του.
Πιστεύεις στο μάτι ή στην κατάρα, όπως αυτή που έριξε στο μικρό πρίγκιπα η αδελφή του βασιλιά;
Πιστεύω πολύ στην αρνητική και θετική ενέργεια. Υπάρχουν άτομα τα οποία εκπέμπουν κάτι το πολύ αρνητικό, και κατά συνέπεια αποφεύγω και δε θέλω να συναναστρέφομαι ή να συνεργάζομαι μαζί τους. Όπως και άλλα με τα οποία επιδιώκω να βρίσκομαι κοντά λόγω της θετικής τους αύρας. Δε θέλω να χρησιμοποιώ τη λέξη κατάρα, γι' αυτό και στο παραμύθι μου έχω δώσει μια διασκεδαστική, κάπως, πνοή στο σημείο αυτό.
Γιατί γράφεις παιδικές ιστορίες, παραμύθια, κι όχι, ας πούμε, ιστορίες ενηλίκων (διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα);
Μέχρι τώρα με γεμίζει ο παιδικός κόσμος της φαντασίας. Ίσως γιατί έχω περάσει μια πολύ καλή παιδική ηλικία και αυτός έμμεσα είναι ένας τρόπος να ανατρέχω πιο συχνά σ' αυτήν. Είναι κάτι που μου βγαίνει αβίαστα κι ευχάριστα, νιώθω κι εγώ παιδί. Φυσικά δεν αποκλείω πως στο μέλλον μπορεί να ασχοληθώ και με τον "κόσμο" των ενηλίκων.
Έχεις σκεφτεί, ή έχεις δοκιμάσει, να ασχοληθείς με την ποίηση;
Αυτό τον καιρό σε συνεργασία με τον Pascal Millio, έναν εκπληκτικό φωτογράφο, ετοιμάζουμε νεανική εικονοποίηση. Είναι κάτι που στο σύνολό του με εκφράζει απόλυτα. Ο συνδυασμός αυτός, εικόνας και στίχου, δίνει ένα πολύ όμορφο αποτελέσμα. Το ένα συμπληρώνει το άλλο. Ο στίχος αποκτάει άλλη δυναμική και η εικόνα πλαισιωμένη από στίχους, απογειώνεται. Σύντομα θα δείτε το πρώτο θέμα το οποίο είναι άκρως καλοκαιρινό.
Από τις ψηφιακές εκδόσεις του περιοδικού γραμμάτων & τεχνών Βακχικόν, θα κυκλοφορήσει σε ένα μήνα το καινούριο σου παραμύθι "Η Τελευταία δροσοσταλίδα". Μίλησε μου γι’ αυτό.
Η "Τελευταία Δροσοσταλίδα" είναι ένα από τα αγαπημένα παραμύθια που έχω γράψει.. Ίσως γιατί το θέμα είναι πολύ κοριτσίστικο και με πολλή αστερόσκονη. Έχει να κάνει με μια πολύ όμορφη νεραϊδοπεριπέτεια στην πλαγιά ενός όμορφου ελατοδάσους. Μέσα από αυτό το παραμύθι θα συναντήσουμε πολλά στοιχεία που έχουν να κάνουν με τους θρύλους, όπως συνηθίζεται να τους αποκαλούν, των λαϊκών παραδόσεων γύρω από το μυστήριο κόσμο αυτών των πλασμάτων. Μας δίνεται όμως και η ευκαιρία να περάσουμε πολλά μηνύματα και όμορφα διδάγματα μέσα από την περιπέτεια των τριών νεραϊδών του αληθινού μας παραμυθιού. Και γιατί αληθινού; Γιατί όλα τα παραμύθια που έχουν να κάνουν με αυτόν τον παράξενο κόσμο έχουν σαν βάση τους μια "παλιά" ξεχασμένη αληθινή ιστορία.
 Θεωρείς ό,τι ένα παραμύθι σε μορφή e-book θα έχει απήχηση στα παιδιά, θα είναι προσβάσιμο σε αυτά και εύκολο στην ανάγνωση του;
Θεωρώ πως το παραμύθι σε μορφή e-book έχει απήχηση στα παιδιά από μια συγκεκριμένη ηλικία και μετά. Ο "Πρίγκιπας Αψού" για παράδειγμα δε θα μπορούσε να έχει ηλεκτρονική μορφή, γιατί αναφέρεται σε παιδιά 3-7 ετών και το πατροπαράδοτο διάβασμα είναι πολύ σημαντικό. Εξάλλου σ' αυτή την ηλικία τα παιδιά δεν έχουν ανακάλυψει τον κόσμο της τεχνολογίας. Η "Τελευταία δροσοσταλίδα", όμως, που αναφέρεται σε μεγαλύτερες ηλικίες πιστεύω πως θα έχει απήχηση και θα είναι ακόμα πιο διασκεδαστική η ανάγνωσή της. Είναι και ένας τρόπος να αρχίσουν τα παιδιά να αποκτούν σιγά σιγά οικολογική συνείδηση.
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια, ή σκέψεις αν προτιμάς, αναφορικά με το γράψιμο και τις τέχνες;
Έχω ακόμα αρκετά παραμύθια που θέλω να ολοκληρώσω ώστε να πάρουν την τελική τους μορφή. Αυτή η διαδικασία θέλει αρκετό χρόνο, αλλά είναι και το πιο ωραίο και δημιουργικό στάδιο. Παράλληλα θα συνεχίσω να δουλεύω και κάποια θέματα νεανικής εικονοποίησης, με σκοπό την ολοκλήρωση της πρώτης συλλογής μου σε συνεργασία με το φωτογράφο Pascal Millio, όπως προανέφερα. Ελπίζω να καταφέρω να υλοποιήσω τα περισσότερα απ' αυτά.
Σημ. (1) Η Έρη Μαυράκη με τον Νέστορα Πουλάκο, (2) Η Έρη Μαυράκη με τον κ. Νικολόπουλο, υπεύθυνο των Εκδόσεων Liberia Espanola, απ' όπου και διατίθεται "Ο Πρίγκιπας Αψού" στις εκθέσεις βιβλίου, (3) Το βιβλίο της Έρης στην έκθεση της Πλατείας Κλαυθμώνος.
... / ...
Του Νέστορα Πουλάκου
Σαν χθες θυμάμαι τον καφέ που ήπιαμε με την Έρη Μαυράκη τον περυσινό Οκτώβριο, όταν και μου έδειξε για πρώτη φορά τον Πρίγκιπα Αψού ακόμη σε χειρόγραφη μορφή. Εντέλει, η Έρη θα πρέπει να αισθάνεται δικαιωμένη από το αποτέλεσμα, μια και μετά από συναντήσεις και συναντήσεις με εκδοτικούς οίκους, συγγραφείς, σκιτσογράφους και επαγγελματίες του χώρου, Ο Πρίγκιπας Αψού κυκλοφορεί εδώ και ένα μήνα στα βιβλιοπωλεία της χώρας από τις Εκδόσεις Πολιτισμός. Αυτό το παραμύθι για παιδιά 3 έως 7 ετών είναι διαθέσιμο και σε όλες τις εκθέσεις βιβλίου που έχουν γίνει και θα πραγματοποιηθούν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της Ελλάδας μες στο καλοκαίρι. Άλλωστε, η "πρεμιέρα" που έκανε στην έκθεση της Πλατείας Κλαυθμώνος (από όπου και οι φωτογραφίες) έδειξε και το ενδιαφέρον του κόσμου για το πρώτο παιδικό βιβλίο της νεαρής αυτής συγγραφέως. Για περισσότερα όμως ν' αναμένεις : την παρουσίαση του βιβλίου που θα γίνει στον Ιανό οσονούπω / το καινούριο παραμύθι της Έρης Μαυράκη, Η Τελευταία Δροσοσταλίδα, που θα κυκλοφορήσει σε e-book από τις Εκδόσεις Βακχικόν στις 15 Ιουνίου (μαζί με το τεύχος 14 του περιοδικού). Προς το παρόν, όμως, μάθε μερικά πράγματα για την Έρη, τις σκέψεις και τις απόψεις της, το βιβλίο αυτό και το καινούριο φυσικά, όπως και τα σχέδια της, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Περιοδικό Γραμμάτων & Τεχνών Βακχικόν, που τόσο τη στήριξε σε όλο το διάστημα της έκδοσης άλλωστε.
Ο "Πρίγκιπας Αψού" έχει κάτι από τη δική σου παιδική ηλικία;
Η αλήθεια είναι πως ο "Πρίγκιπας Αψού" είναι το μόνο από τα παραμύθια που έχω γράψει, το οποίο δεν έχει τίποτα από την παιδική μου ηλικία. Το έγραψα επιστρέφοντας από ενα ταξίδι μου στην Τυνησία. Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη, είχα στο μυαλό μου τόσες εικόνες από τοπία που έμοιαζαν βγαλμένα από παραμύθια και θρύλους. Είχα, όμως, καταγράψει και αυτό το βλέμμα, το φοβισμένο-κουρασμένο, ενός λαού που δεν άντεχε άλλο υπό αυτές τις συνθήκες εξουσίας και διαβίωσης. Μόνο παραμύθι δε φάνταζε η ζωή αυτών των ανθρώπων. Έτσι λοιπόν θέλησα να βάλω την πινελιά μου στον "κόσμο" αυτό και να υπάρχει ανάμεσα σ'αυτή τη μαγεία του τοπίου το σημαντικότερο : χαμόγελα στα πρόσωπα των ανθρώπων.
Το ειδύλλιο του πρίγκιπα και του κοριτσιού της ερήμου, είναι κι αυτό που εσύ φαντάζεσαι γύρω από τον έρωτα και την αγάπη, που θέλεις να υπάρχει στη ζωή σου, στους ανθρώπους γύρω σου;
Η αγάπη είναι η βάση πάνω στην οποία μπορούμε να δουλέψουμε και να εξελίξουμε θετικά την εσωτερική μας οντότητα. Μπορεί να ξεκινάει από επιθυμία-έρωτα, αλλά να φτάσει στην ανιδιοτελή αγάπη. Όπως και να έχει, είναι πολύ σπουδαία. Όλοι μας έχουμε την ανάγκη να μας αγαπούν και να νιώθουμε αποδεκτοί και μάλιστα χωρίς όρους. Εξίσου έχουμε και την ανάγκη να νιώσουμε αγάπη για άλλους ανθρώπους, ώστε τελικά να υπάρχει κάποια σύνδεση. Θεωρώ πώς η αγάπη μας απελευθερώνει και αναδεικνύει τις σπουδαιότερες πλευρές της ύπαρξής μας. Με θλίβει που στη σημερινή εποχή επικρατεί υποδούλωση στο φόβο της έκφρασης αυτού του συναισθήματος.
Γιατί τα παραμύθια πρέπει να έχουν χαρούμενο τέλος, κατά τη γνώμη σου;
Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πλέον πως τα παραμύθια πρέπει να σταματήσουν να έχουν αίσιο τέλος. Εγώ θα συμφωνήσω με το μεγάλο Ρώσο επιστήμονα Βλαντίμιρ Γιακόβλεβιτς Προπ, που σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης του καταλήγει στο ό,τι υπάρχει μια σταθερή μορφολογική δομή και συγκεκριμένες λειτουργείες. Ένα παραμύθι δεν μπορεί να έχει παρά μόνο θριαμβευτικό τέλος. Είναι ο τρόπος μέσα από τον οποίο έρχεται η δικαίωση του καλού έπειτα από μια περιπέτεια συνάντησης και σύγκρουσης με το κακό. Θα ήθελα να προσθέσω όμως πως αν τα παραμύθια πάψουν να έχουν αίσιο τέλος, οι αντοχές μας και τα θέλω μας θα εξασθενήσουν μπροστά στην καθημερινή μας προσπάθεια για το καλύτερο και, γιατί όχι, το ονειρικό.
Θα μπορούσε ο Πρίγκιπας Αψού να μην τελειώνει χαρούμενα κι ευτυχισμένα, όπως συμβαίνει εντέλει; Δώσε μου μια διαφορετική, πιο σκοτεινή εκδοχή του.
Δεν είναι δύσκολο να σκεφτώ τη σκοτεινή εκδοχή της κατάληξης του "Πρίγκιπα Αψού", γιατί πολύ απλά η σκοτεινή εκδοχή θα ήταν και η πραγματική σε μια ανάλογη περίπτωση. Ας ξεκινήσω από το σημείο που έχει σταθεί τυχερός στη μέση της ερήμου και βρίσκει το σπίτι κάποιου τρωγλοδύτη. Πολύ απλά δεν θα του άνοιγε κανείς. Ειδικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, που υποτίθεται ότι μια γυναίκα είναι μόνη της, είναι απαγορευτικό υπό πραγατικές συνθήκες. Στις πόρτες υπάρχουν σιδερένιοι κύκλοι, που το χτύπημα του καθενός αναλογεί σε κάθε μέλος του σπιτιού προειδοποιητικά. Θα έμενε αβοήθητος στη μέση της ερήμου μέχρι να τον εγκαταλείψουν οι δυνάμεις του.
Πιστεύεις στο μάτι ή στην κατάρα, όπως αυτή που έριξε στο μικρό πρίγκιπα η αδελφή του βασιλιά;
Πιστεύω πολύ στην αρνητική και θετική ενέργεια. Υπάρχουν άτομα τα οποία εκπέμπουν κάτι το πολύ αρνητικό, και κατά συνέπεια αποφεύγω και δε θέλω να συναναστρέφομαι ή να συνεργάζομαι μαζί τους. Όπως και άλλα με τα οποία επιδιώκω να βρίσκομαι κοντά λόγω της θετικής τους αύρας. Δε θέλω να χρησιμοποιώ τη λέξη κατάρα, γι' αυτό και στο παραμύθι μου έχω δώσει μια διασκεδαστική, κάπως, πνοή στο σημείο αυτό.
Γιατί γράφεις παιδικές ιστορίες, παραμύθια, κι όχι, ας πούμε, ιστορίες ενηλίκων (διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα);
Μέχρι τώρα με γεμίζει ο παιδικός κόσμος της φαντασίας. Ίσως γιατί έχω περάσει μια πολύ καλή παιδική ηλικία και αυτός έμμεσα είναι ένας τρόπος να ανατρέχω πιο συχνά σ' αυτήν. Είναι κάτι που μου βγαίνει αβίαστα κι ευχάριστα, νιώθω κι εγώ παιδί. Φυσικά δεν αποκλείω πως στο μέλλον μπορεί να ασχοληθώ και με τον "κόσμο" των ενηλίκων.
Έχεις σκεφτεί, ή έχεις δοκιμάσει, να ασχοληθείς με την ποίηση;
Αυτό τον καιρό σε συνεργασία με τον Pascal Millio, έναν εκπληκτικό φωτογράφο, ετοιμάζουμε νεανική εικονοποίηση. Είναι κάτι που στο σύνολό του με εκφράζει απόλυτα. Ο συνδυασμός αυτός, εικόνας και στίχου, δίνει ένα πολύ όμορφο αποτελέσμα. Το ένα συμπληρώνει το άλλο. Ο στίχος αποκτάει άλλη δυναμική και η εικόνα πλαισιωμένη από στίχους, απογειώνεται. Σύντομα θα δείτε το πρώτο θέμα το οποίο είναι άκρως καλοκαιρινό.
Από τις ψηφιακές εκδόσεις του περιοδικού γραμμάτων & τεχνών Βακχικόν, θα κυκλοφορήσει σε ένα μήνα το καινούριο σου παραμύθι "Η Τελευταία δροσοσταλίδα". Μίλησε μου γι’ αυτό.
Η "Τελευταία Δροσοσταλίδα" είναι ένα από τα αγαπημένα παραμύθια που έχω γράψει.. Ίσως γιατί το θέμα είναι πολύ κοριτσίστικο και με πολλή αστερόσκονη. Έχει να κάνει με μια πολύ όμορφη νεραϊδοπεριπέτεια στην πλαγιά ενός όμορφου ελατοδάσους. Μέσα από αυτό το παραμύθι θα συναντήσουμε πολλά στοιχεία που έχουν να κάνουν με τους θρύλους, όπως συνηθίζεται να τους αποκαλούν, των λαϊκών παραδόσεων γύρω από το μυστήριο κόσμο αυτών των πλασμάτων. Μας δίνεται όμως και η ευκαιρία να περάσουμε πολλά μηνύματα και όμορφα διδάγματα μέσα από την περιπέτεια των τριών νεραϊδών του αληθινού μας παραμυθιού. Και γιατί αληθινού; Γιατί όλα τα παραμύθια που έχουν να κάνουν με αυτόν τον παράξενο κόσμο έχουν σαν βάση τους μια "παλιά" ξεχασμένη αληθινή ιστορία.
Θεωρείς ό,τι ένα παραμύθι σε μορφή e-book θα έχει απήχηση στα παιδιά, θα είναι προσβάσιμο σε αυτά και εύκολο στην ανάγνωση του;
Θεωρώ πως το παραμύθι σε μορφή e-book έχει απήχηση στα παιδιά από μια συγκεκριμένη ηλικία και μετά. Ο "Πρίγκιπας Αψού" για παράδειγμα δε θα μπορούσε να έχει ηλεκτρονική μορφή, γιατί αναφέρεται σε παιδιά 3-7 ετών και το πατροπαράδοτο διάβασμα είναι πολύ σημαντικό. Εξάλλου σ' αυτή την ηλικία τα παιδιά δεν έχουν ανακάλυψει τον κόσμο της τεχνολογίας. Η "Τελευταία δροσοσταλίδα", όμως, που αναφέρεται σε μεγαλύτερες ηλικίες πιστεύω πως θα έχει απήχηση και θα είναι ακόμα πιο διασκεδαστική η ανάγνωσή της. Είναι και ένας τρόπος να αρχίσουν τα παιδιά να αποκτούν σιγά σιγά οικολογική συνείδηση.
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια, ή σκέψεις αν προτιμάς, αναφορικά με το γράψιμο και τις τέχνες;
Έχω ακόμα αρκετά παραμύθια που θέλω να ολοκληρώσω ώστε να πάρουν την τελική τους μορφή. Αυτή η διαδικασία θέλει αρκετό χρόνο, αλλά είναι και το πιο ωραίο και δημιουργικό στάδιο. Παράλληλα θα συνεχίσω να δουλεύω και κάποια θέματα νεανικής εικονοποίησης, με σκοπό την ολοκλήρωση της πρώτης συλλογής μου σε συνεργασία με το φωτογράφο Pascal Millio, όπως προανέφερα. Ελπίζω να καταφέρω να υλοποιήσω τα περισσότερα απ' αυτά.
Σημ. (1) Η Έρη Μαυράκη με τον Νέστορα Πουλάκο, (2) Η Έρη Μαυράκη με τον κ. Νικολόπουλο, υπεύθυνο των Εκδόσεων Liberia Espanola, απ' όπου και διατίθεται "Ο Πρίγκιπας Αψού" στις εκθέσεις βιβλίου, (3) Το βιβλίο της Έρης στην έκθεση της Πλατείας Κλαυθμώνος.
Συνέντευξη της Έρης Μαυράκη στο περιοδικό Πολιτισμός
- από Eri Mavraki
13/06/2011 @ 09:45
“Το παραμύθι έχει κυρίαρχη θέση ως διαδικασία συναισθηματικής σύνδεσης με τους γονείς”
H Έρη Μαυράκη ζει στη Σαλαμίνα. Τα τελευταία χρόνια γράφει παιδικά παραμύθια. Το πρώτο της βιβλίο «Ο Πρίγκιπας Αψού», που απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 3 έως 7 ετών, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πολιτισμός. Στις αρχές του καλοκαιριού πρόκειται να εκδοθεί το δεύτερο βιβλίο της, «Η Τελευταία Δροσοσταλίδα». Με την αφορμή της έκδοσης του πρώτου της βιβλίου η Έρη Μαυράκη δέχτηκε να μας παραχωρήσει μια σύντομη συνέντευξη.
Πως ξεκινήσατε να γράφετε παιδικά παραμύθια και ποιά ήταν τα κίνητρα και οι επιρροές σας;
Από τα παιδικά μου χρόνια, μου αρεσεί να κρατώ σημειώσεις από τα “ταξίδια” της φαντασίας μου. Πολλές φορές τα συμπλήρωνω και με κάποιο σκίτσο. Ξεκίνησα να γράφω αρχικά χωρίς κίνητρο, απλά ήταν μια εσωτερική ανάγκη για μένα.
Η όμορφη παιδική ηλικία που είχα μου δίνει έμπνευση για να γράφω. Μέσα από ευχάριστες αναμνήσεις συνήθως ξετυλίγονται νέες περιπέτειες.
Ποια είναι η γνώμη σας για τα κλασικά παραμύθια;
Τα κλασικά παραμύθια έχουν επιβιώσει τόσα πολλά χρόνια και προφανώς υπάρχει λόγος που συμβαίνει αυτό. Στα παιδιά αρέσει το πώς απεικονίζεται η πάλη του καλού και του κακού, ειδικά ο τρόπος που στο τέλος το κακό χάνει τη δύναμη του και το καλό νικά. Αν και το στοιχείο του φόβου είναι έντονο μερικές φορές, τα παιδιά αγαπούν τα κλασικά παραμύθια.
Πόσο σημαντική είναι η δύναμη των παραμυθιών για την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών;
Η δύναμη των παραμυθιών είναι αξιοπρόσεκτη. Μέσα από μια απλή ιστορία μπορεί κανείς να εξάγει πολλά ηθικά διδάγματα και παράλληλα νοήματα. Η μεταλαμπάδευση γνώσεων και αξιών γίνεται με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Τα παραμύθια συμβάλλουν στην όσο το δυνατόν ομαλότερη και καλύτερη πνευματική ανάπτυξη ενός παιδιού.
Πιστεύετε ότι το πατροπαράδοτο διάβασμα του παραμυθιού βοηθάει στην συναισθηματική σύνδεση παιδιού-γονέα;
Το παραμύθι έχει κυρίαρχη θέση ως διαδικασία συναισθηματικής σύνδεσης με τους γονείς. Αν και οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής των γονέων στερούν το πατροπαράδοτο διάβασμα απο τα παιδιά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πέρα απ' το ότι είναι η αγαπημένη τους δραστηριότητα, αποτελεί μέσο ισχυροποίησης των δεσμών γονέα-παιδιού.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας όσο αφορά την συγγραφή παραμυθιών;
Τον προσεχή Ιούνιο οι μικροί αναγνώστες θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν και να αγαπήσουν νέους ήρωες, μέσα από την “Τελευταία Δροσοσταλίδα”, ένα παραμύθι με νεραϊδοπεριπέτειες που θα απευθύνεται και σε παιδιά λίγο μεγαλύτερης ηλικίας.
Μιχάλης Αλιάγας
... / ...
“Το παραμύθι έχει κυρίαρχη θέση ως διαδικασία συναισθηματικής σύνδεσης με τους γονείς”
H Έρη Μαυράκη ζει στη Σαλαμίνα. Τα τελευταία χρόνια γράφει παιδικά παραμύθια. Το πρώτο της βιβλίο «Ο Πρίγκιπας Αψού», που απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 3 έως 7 ετών, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πολιτισμός. Στις αρχές του καλοκαιριού πρόκειται να εκδοθεί το δεύτερο βιβλίο της, «Η Τελευταία Δροσοσταλίδα». Με την αφορμή της έκδοσης του πρώτου της βιβλίου η Έρη Μαυράκη δέχτηκε να μας παραχωρήσει μια σύντομη συνέντευξη.
Πως ξεκινήσατε να γράφετε παιδικά παραμύθια και ποιά ήταν τα κίνητρα και οι επιρροές σας;
Από τα παιδικά μου χρόνια, μου αρεσεί να κρατώ σημειώσεις από τα “ταξίδια” της φαντασίας μου. Πολλές φορές τα συμπλήρωνω και με κάποιο σκίτσο. Ξεκίνησα να γράφω αρχικά χωρίς κίνητρο, απλά ήταν μια εσωτερική ανάγκη για μένα.
Η όμορφη παιδική ηλικία που είχα μου δίνει έμπνευση για να γράφω. Μέσα από ευχάριστες αναμνήσεις συνήθως ξετυλίγονται νέες περιπέτειες.
Ποια είναι η γνώμη σας για τα κλασικά παραμύθια;
Τα κλασικά παραμύθια έχουν επιβιώσει τόσα πολλά χρόνια και προφανώς υπάρχει λόγος που συμβαίνει αυτό. Στα παιδιά αρέσει το πώς απεικονίζεται η πάλη του καλού και του κακού, ειδικά ο τρόπος που στο τέλος το κακό χάνει τη δύναμη του και το καλό νικά. Αν και το στοιχείο του φόβου είναι έντονο μερικές φορές, τα παιδιά αγαπούν τα κλασικά παραμύθια.
Πόσο σημαντική είναι η δύναμη των παραμυθιών για την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών;
Η δύναμη των παραμυθιών είναι αξιοπρόσεκτη. Μέσα από μια απλή ιστορία μπορεί κανείς να εξάγει πολλά ηθικά διδάγματα και παράλληλα νοήματα. Η μεταλαμπάδευση γνώσεων και αξιών γίνεται με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Τα παραμύθια συμβάλλουν στην όσο το δυνατόν ομαλότερη και καλύτερη πνευματική ανάπτυξη ενός παιδιού.
Πιστεύετε ότι το πατροπαράδοτο διάβασμα του παραμυθιού βοηθάει στην συναισθηματική σύνδεση παιδιού-γονέα;
Το παραμύθι έχει κυρίαρχη θέση ως διαδικασία συναισθηματικής σύνδεσης με τους γονείς. Αν και οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής των γονέων στερούν το πατροπαράδοτο διάβασμα απο τα παιδιά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πέρα απ' το ότι είναι η αγαπημένη τους δραστηριότητα, αποτελεί μέσο ισχυροποίησης των δεσμών γονέα-παιδιού.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας όσο αφορά την συγγραφή παραμυθιών;
Τον προσεχή Ιούνιο οι μικροί αναγνώστες θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν και να αγαπήσουν νέους ήρωες, μέσα από την “Τελευταία Δροσοσταλίδα”, ένα παραμύθι με νεραϊδοπεριπέτειες που θα απευθύνεται και σε παιδιά λίγο μεγαλύτερης ηλικίας.
Μιχάλης Αλιάγας
|
|
|
|
|
|
|
|
 Τα 5 last notes |
|
|
Il n'y a pas encore de billet. |
|
|
|
|
επισκέπτες
Πάνω 
© 2004-2010 